Czy można podsumować historię szkoły z 80-letnią tradycją w kilku zdaniach? Z pewnością nie. Bo szkoła to nie budynek z ławkami i krzesłami, który można w skrócie opisać. To historia każdego, kto wszedł w jej mury, mierząc się z pierwszymi wyzwaniami, sukcesami i niepowodzeniami. Z pierwszymi przyjaźniami czy miłościami, z których część okazała się tak silna, że przetrwała do dzisiaj. Każdego dnia to ludzie budują historię tego miejsca, dokładając kolejną cegiełkę do jej istnienia.
A wszystko rozpoczęło się zaraz po wojnie, gdy 1 września 1945 roku, w budynku przy ulicy Bydgoskiej 21, wybrzmiał pierwszy dzwonek. Nazywana wtedy, od koloru cegły, „białą szkołą” stała się ważnym punktem w odbudowie polskiej edukacji. Na czele jej stanął p. Marian Smolarz, który wraz z przybyłymi do Piły nauczycielami, rozpoczęli pierwsze zajęcia dla 179 uczniów. Jednak ciągły wzrost liczby dzieci i nowe wyzwania edukacyjne potrzebowały nowej przestrzeni. I tak po 45 latach, 1 września 1980 roku, placówka została przeniesiona do nowo wybudowanego budynku przy ulicy Roosevelta 12, w którym mieści się do dzisiaj.
To co zawsze nas wyróżniało, to wychowanie młodzieży nie tylko w duchu nauki, ale i sportu. Wierzymy, że wartości olimpijskie, takie jak zasady fair play, pokonywanie własnych słabości, wiara w zwycięstwo, szacunek i tolerancja, pozwalają na wszechstronny rozwój naszej młodzieży. Właśnie te założenia wpłynęły na wybór patrona szkoły, która w 2005 roku przyjęła imię Olimpijczyków Polskich. Ówczesny Dyrektor Szkoły, p. Ryszard Sprenger, wziął na swoje barki sztandar, symbol naszych wartości, pod którym do dziś ślubujemy oraz rozpoczynamy i kończymy każdy rok szkolny.
Natomiast ostatnie dziesięciolecie było dla nas ogromnie intensywne. Rozpoczęło się od reformy edukacji w 2017 roku, na mocy której Gimnazjum nr 5 zostało do nas przyłączone. Był to czas wzajemnego poznawania się, uczenia współpracy i budowania zaufania. Tę trudną rolę połączenia dwóch światów przyjęła na siebie p. Dyrektor Dorota Frydrych, a jej dzieło kontynuuje obecna p. Dyrektor Barbara Ochocka. Dzięki otwartości i wspólnemu zaangażowaniu, dziś tworzymy jedną drużynę, zdecydowanie silniejszą razem, w której każdy ma swoje miejsce, głos i znaczenie.
Kolejne wyzwanie przyniósł nam rok 2020, naznaczony pandemią. Oznaczało to przejście na zdalne nauczanie i zmierzenie się z nową rzeczywistością. Zamknięci w domu, przed ekranami komputerów, staraliśmy się nie tylko sprostać edukacyjnym wyzwaniom, ale przede wszystkim być dla siebie wsparciem. I to właśnie ten czas pokazał nam najbardziej, że szkoła to nie mury a społeczność, którą tworzymy z każdego miejsca.
Następny rok wniósł natomiast do naszego życia ogrom dziecięcego śmiechu i radości, ponieważ drzwi otworzyły się dla przedszkolaków z Publicznego Przedszkola nr 7 im. Pszczółki Mai. To właśnie oni dołączyli do szkolnej społeczności, tworząc oddziały przedszkolne.
I nadszedł rok jubileuszowy, obfitujący w szereg aktywności upamiętniających ten czas. Były konkursy plastyczne i literackie pod hasłem „Dwójka moja szkoła, moich rodziców i dziadków”, stworzenie interaktywnej mapy sieci szkół Olimpijczyków Polskich, turnieje sportowe, rekreacyjny bieg nad jezioro Płotki, a także wykonanie muralu przedstawiającego olimpijskie dyscypliny oraz biuletynu, podsumowującego minione dziesięciolecie.
Zwieńczeniem tego okresu była uroczysta gala, która odbyła się 26 marca 2026 r. w Regionalnym Centrum Kultury w Pile. To właśnie podczas niej pokazaliśmy, jaką jesteśmy społecznością, gdy na jednej scenie połączyliśmy ramię w ramię przedszkolaków, uczniów i nauczycieli. W specjalnie na tę okazję stworzonym filmie zaprezentowaliśmy naszą szkołę, która stała się prawdziwie szkołą XXI wieku. Nowoczesną, otwartą na świat poprzez udział w międzynarodowych projektach Erasmus+ i nie bojącą się nowych wyzwań. Uczącą młode pokolenia empatii i otwarcia na potrzeby innych. Szkołą, w której sport zawsze będzie odgrywał istotną rolę, a wartości olimpijskie będą drogowskazami w codziennym życiu.
Dziękujemy każdemu, kto w tym szczególnym dniu był z nami. Dziękujemy za życzenia oraz podzielenie się własnymi wspomnieniami i przeżyciami. A my kontynuujemy naszą podróż, bo przed nami jeszcze wiele nieodkrytych dróg i przystanków. Niech zapełnią się chwilami, które w przyszłości będą warte wspomnień.
Agnieszka Wargin
